Na jednej z mych rowerowych wędrówek

 W pobliskim lasku spotkałem kopiec mrówek.                                            Tu będzie autostrada.

Przysiadłem i jedząc śniadanie,                                                                      I choć mierniczy już działki mierzą,

Podziwiam – każda ma jakieś zadanie.                                                          Mrówki wciąż moim słowom nie wierzą.

Każda coś robi, każda gdzieś podąża.                                                            Gruba mrówa podkręca wąsala,

Zrobiło mi się wstyd, sumienie me pogrąża                                                   I mówi – patrzcie jaki mądrala.

Marność mojej egzystencji.                                                                             Młodszy od  nas wiekiem

Bo co komu po mojej abstynencji,                                                                  Mówi, że jest człowiekiem.

Jeżeli w moich oczach nie będzie radości.                                                      I że ma dobrą nowinę.

Jeżeli ten ogrom miłości,                                                                                 To zakrawa na kpinę.

Który w mym sercu rozniecił Bóg -                                                               Że był tu jak jeszcze nas nie było.

Nie rozdam – czy przejdę przez  nieba próg?                                               To wszystko mu się śniło.

Czy raczej jak te małe mróweczki,                                                                To co mówi to wszystko bajka.

Rozdepcze mnie jakiś but.                                                                              Z takiego samego jak my jest jajka.

Bo w planach magistratu lasku już nie będzie.                                             A jeżeli mu się nie śniło,

Bezapelacyjnie – tak zdecydowano w urzędzie.                                           To w głowie mu się pokręciło.

I żal moje serce ścisnął,                                                                                    I na cóż moje wołanie.

Urok ich mozolnej pracy  prysnął.                                                                Sprawili mi tęgie lanie.

Łza się w oku zakręciła.                                                                                  Wąsaty podjudził mrowisko,

Bo jak im przyjść z pomocą?                                                                         Zrobili ze mnie pośmiewisko.

Jak do nich przemawiać?                                                                               Niestety – nie uniknąłem śmierci.

I myśl mi w głowie zaświeciła,                                                                        Lecz warto się było poświęcić,

By jakąś cudowną mocą                                                                                 Bo tą samą odmieniony mocą

Stać się mrówką i z nimi rozmawiać.                                                             Znów jako człowiek, widzę mrówek ochoczą

I nie wiem jak to się stało.                                                                               Garstkę małą, ze śpiewem na głosy

Wychodzę z jajeczka, jestem mrówką małą.                                                Maszerują na drugą stronę szosy.

I wołam, i krzyczę wniebogłosy -                                                                   Czy morał z tej opowieści

Pójdźcie za mną ! na drugą stronę szosy!                                                     W głowach się wam pomieści?

Jestem z wami szczery                                                                                   Jaką odpowiedź masz dla dziecka?

Jutro tu będą buldożery.                                                                                Czy o Mojżeszu jest ta bajeczka? 

Rozwalą, zniszczą, zdepczą buciorami!                                                       Czy chodzi o kogoś starszego?     

… po śmierci nikt nie wstawi się za wami.                                                   O arkę i rodzinę Noego?   

 I na nic tu mrówek narada.                                                                          Ja myślę, że o Jezusa – Boga i Chrystusa